| Ogórki kiszone kraśnickie | 
W dniu 23 stycznia 2006 roku w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Ogórki kiszone kraśnickie zostały wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w kategorii Orzechy, nasiona, zboża, warzywa i owoce.
1. Nazwa produktu :
Ogórki kiszone kraśnickie
2. Rodzaj produktu :
Orzechy, nasiona, zboża, warzywa i owoce (przetworzone i nie)
3. Charakterystyka produktu rolnego :
Wygląd (zewnętrzny i na przekroju)
Ogórki są owalne, równomiernie wybarwione. Na ich przekroju widać skupione w środku, dobrze wypełnione gniazda nasienne.
Kształt (zewnętrzny i na przekroju)
Ogórki owalne, nieprzerośnięte, symetryczne. W przekroju okrągłe.
Wielkość
Długość ogórków – od 6 do 15 cm
Średnica ogórków – od 2 do 5 cm
Barwa (zewnętrzna i na przekroju)
Barwa ogórków – oliwkowo-zielona, w przekroju nieco jaśniejsza niż na zewnątrz.
Barwa zalewy – szaro-biała.
Konsystencja, „wrażenie w dotyku”
Ogórki są jędrne i chrupiące.
Smak i zapach
Smak kwaśny, charakterystyczny dla ogórków kiszonych.
Zapach charakterystyczny dla ogórków kiszonych z wyczuwalnym aromatem przypraw.
4. Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego :
Tradycja produkcji ogórków kiszonych i ich sprzedaży w powiecie Kraśnickim sięga lat 60. ubiegłego stulecia, choć ten sposób przechowywania ogórka jest znany od wieków. Produkcja ogórków kiszonych kraśnickich skupia się na terenie wsi Rzeczyca Ziemiańska, której znaczną powierzchnię gruntów zajmują zbiorniki wodne – stawy – i przez którą przepływa rzeka Karasiówka, co m.in. wpływa na specyficzny mikroklimat sprzyjający produkcji ogórków. Nie bez znaczenia jest też czysty ekologicznie teren, nieskażony przemysłem i cywilizacją wielkomiejską.
Do kwaszenia ogórków kraśnickich używa się surowców wyprodukowanych we własnym gospodarstwie. Ogórki są uprawiane na bazie nawozów organicznych. Wysiewane nasiona pochodzą z grupy nasion odpornych na choroby, dzięki czemu możliwe jest ograniczone stosowanie środków ochrony roślin.
Gwarancją specyficznego smaku i aromatu ogórków jest metoda kiszenia przekazywana z pokolenia na pokolenie oraz stosowane przyprawy i dodatki. Do produkcji ogórków kiszonych kraśnickich nie stosuje się sztucznych konserwantów.
|
| Olej Świąteczny Roztoczański |

W dniu 28 września 2005 roku w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Olej Świąteczny Roztoczański został wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w kategorii Oleje i tłuszcze.
1. Nazwa produktu :
Olej Świąteczny Roztoczański
2. Rodzaj produktu :
Oleje i tłuszcze (masło, margaryna itp.)
3. Charakterystyka produktu rolnego :
Barwa (zewnętrzna i na przekroju)
Złocista do brązowej
Konsystencja, „wrażenie w dotyku”
Płynna
Smak i zapach
Swoisty, roślinny intensywny
4. Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego :
Pierwsze wzmianki o istnieniu olejarni w Zamościu pojawiają się już w XVII wieku. Przed drugą wojną światową na opisywanym terenie istniały olejarnie w Rachodoszczach, Krynicach i Dzierążni. W okresie powojennym miejscowi chłopi jeździli przerabiać swój rzepak do Zamościa, Tyszowiec i Tomaszowa. Wytworzony olej sprzedawali na okolicznych targach w okresach przedświątecznych. Wtedy narodziła się nazwa „Olej świąteczny”, a sam produkt zasłynął ze swojej jakości nawet w miejscowościach oddalonych o około 120 km. W latach osiemdziesiątych olejarnie z ww. miast zostały przeniesione na pograniczu Roztocza Środkowego, Grzędy Sokalskiej i Kotliny Zamojskiej. Obecnie olej świąteczny przeżywa swój renesans jako produkt tradycyjny, poszukiwany na wigilijne stoły.
Nazwa „Olej Świąteczny Roztoczański” związana jest zarówno z obszarem, z którego ten olej pochodzi jaki i sezonem wytwarzania: „Dawniej ludowe olejarnie były w każdej niemal wsi i miasteczku…. Tłoczenie oleju najczęściej z rzepaku i lnu wykonywane było zazwyczaj sezonowo w adwent i w wielki post oraz w okresach bezpośrednio je poprzedzających”.
5. Informacje dodatkowe :
Olej świąteczny roztoczański produkowany jest głównie z nasion rzepaku sianego na obszarze znajdującym się na pograniczu Roztocza Środkowego, Grzędy Sokalskiej i Kotliny Zamojskiej. Granice wyznaczają wsie: Budy, Dzierążnia, Majdan-Sielec, Janówka, Wólka Łabuńska, Ruszów, Rachodoszcze, Majdan Ruszowski, Romanówka, Antoniówka. Obszar ten charakteryzuje się występowaniem gleb bielicowych i częściowo brunatnych klasy IIIa oraz II i IIIb. Opisywany subregion posiada specyficzne warunki klimatyczne. Okres wegetacyjny wynosi od 211 do 214 dni, a usłonecznienie względne osiąga najwyższe wartości w Polsce i wynosi średnio 38,4%. Duże nasłonecznienie w okresie od wiosny do zbiorów oraz gleby dobrej jakości wpływają na niespotykany smak i aromat oleju wyciskanego metodą tradycyjną. Niska opłacalność produkcji powoduje, że najczęściej stosowane jest nawożenie naturalne i zużywane są małe ilości środków ochrony roślin. Powyższe fakty sprawiają, że nierafinowany olej świąteczny ma niską zawartość zanieczyszczeń chemicznych.
|