| Kapusta kwaszona kraśnicka | 
W dniu 23 stycznia 2006 roku w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Kapusta kwaszona kraśnicka została wpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w kategorii Orzechy, nasiona, zboża, warzywa i owoce.
1. Nazwa produktu :
Kapusta kwaszona kraśnicka
2. Rodzaj produktu :
Orzechy, nasiona, zboża, warzywa i owoce (przetworzone i nie)
3. Charakterystyka produktu rolnego :
Wygląd (zewnętrzny i na przekroju)
Kapusta kwaszona ma postać podłużnych skrawków, powstałych po rozdrobnieniu główek kapusty białej, zanurzonych w jasnoszarym soku (tzw. kwasie).
Kształt (zewnętrzny i na przekroju)
Skrawki mają kształt nitkowaty, podłużny i dość niewielkie pole przekroju (do kilku milimetrów kwadratowych).
Wielkość
Długość skrawków – od 3 do 25 cm
Pole przekroju – kilka mm²
Barwa (zewnętrzna i na przekroju)
Skrawki zarówno na zewnątrz, jak i na przekroju mają barwę kremowo-białą z żółtawym odcieniem. Sok jest jasnoszary, opalizujący.
Konsystencja, „wrażenie w dotyku”
Skrawki są jędrne i chrupkie.
Smak i zapach
Smak kwaskowy, charakterystyczny dla kapusty kwaszonej.
Zapach charakterystyczny dla kapusty kwaszonej, lecz niezbyt intensywny.
Brak posmaków i zapachów obcych.
Inne dodatkowe informacje dotyczące charakterystyki produktu rolnego lub środka spożywczego
Kapusta kwaszona jest cennym źródłem witamin (głównie witaminy C), a także wapnia i żelaza. Zawarty w kapuście kwaszonej kwas zapobiega procesom gnilnym i rozkładowi zawartych w niej witamin, dzięki czemu w zimie jest ona lepszym ich źródłem niż kapusta biała przechowywana w główkach.
4. Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego :
Tradycja produkcji kapusty kwaszonej i handlu nią w powiecie kraśnickim sięga lat 60. ubiegłego stulecia, chociaż taka forma przechowywania kapusty jest znana od wieków. Produkcja kapusty kwaszonej skupia się na terenie wsi Rzeczyca Ziemiańska, której znaczną powierzchnię gruntów zajmują zbiorniki wodne (stawy) i przez którą przepływa rzeka Karasiówka, co m.in. tworzy specyficzny mikroklimat sprzyjający produkcji kapusty. Nie bez znaczenia jest też czysty ekologicznie teren, nieskażony przemysłem i cywilizacją wielkomiejską.
Do kwaszenia kapusty kraśnickiej używa się surowców wyprodukowanych we własnym gospodarstwie. Kapusta jest uprawiana na bazie nawozów organicznych. Wysiewane nasiona pochodzą z grupy nasion odpornych na choroby, co pozwala ograniczyć stosowanie środków ochrony roślin.
Gwarancją specyficznego smaku i aromatu kapusty kwaszonej kraśnickiej jest metoda kwaszenia przekazywana z pokolenia na pokolenie oraz stosowane dodatki. Do produkcji tej kapusty nie stosuje się sztucznych konserwantów.
|
| Konik polski | 
Konik polski (inna nazwa konik biłgorajski) – rasa koni późnodojrzewających (3-5 lat), długowiecznych, odpornych na choroby i trudne warunki utrzymania. Mają twardy róg kopytowy pozwalający pracować niepodkutym na bitych drogach.
Dzikimi przodkami koników polskich są tarpany podobne do odkrytych w Azji przez rosyjskiego badacza Mikołaja Przewalskiego w 1876 roku koni Przewalskiego. Zamieszkiwały one do końca XVII wieku lesiste obszary wschodniej Polski, Litwy i Prus. W okolicach Puszczy Białowieskiej przetrwały do 1780 roku, kiedy to zostały odłowione i umieszczone w zwierzyńcu hrabiów Zamoyskich koło Biłgoraja. W 1808 roku z powodu panującej biedy zostały one rozdane okolicznym chłopom. W 1914 roku Jan Grabowski i Stanisław Schuch opisali małe chłopskie myszate koniki z okolic Biłgoraja. Profesor T. Vetulani wprowadził nazwę "konik polski". Dzięki jego staraniom zaczęto odtwarzać konika o typowych dla tarpana cechach w warunkach rezerwatowych.
Cechy pokroju : (Program hodowlany ochrony zasobów genetycznych koników polskich)
-
wysokość w kłębie koni dorosłych (klacze i ogiery): minimum - 130 cm, maksimum -140 cm
-
obwód klatki piersiowej: wartości minimalne koni dorosłych (klacze i ogiery) - 165 cm
-
obwód nadpęcia, wartości minimalne koni dorosłych: klacze - 16,5 cm, ogiery - 17,5 cm
-
masa ciała 300 - 400 kg
Mały wzrost, silna i krępa budowa; prymitywna, ciężka głowa; szyja krótka i nisko osadzona, prosta; mało wyraźny kłąb, głęboka klatka piersiowa, zad ścięty, obfita czarna grzywa i ogon z nielicznymi jasnymi włosami, umaszczenie myszate, czarna pręga grzbietowa, pręgi na kończynach, rzadko występuje pręga łopatkowa. Klacze są mniejsze od ogierów.
Pogłowie w Polsce :
-
hodowcy indywidualni: 310 klaczy, 90 ogierów
-
stadniny państwowe 120 klaczy, 50 ogierów
Główne ośrodki hodowlane :
- w warunkach rezerwatowych : Popielno, Roztoczański Park Narodowy, Stacja Doświadczalna w Stobnicy Akademii Rolniczej w Poznaniu,
- w warunkach stajennych : Popielno, Roztoczański Park Narodowy, Sieraków
- ostatnio rozpoczęto program odtworzenia dzikiej populacji konika polskiego w Bieszczadach (tymczasowo znajdują się w zagrodzie adaptacyjnej w Radziejowej, potem planowane jest wypuszczenie koników na wolność)
Źródło - wikipedia.pl
Autor zdjęcia - Rafał Klisowski
|